متأسفانه ، اکنون شدیدترین نوع تنهایی در خانواده دیده میشود . نهادی که در آن ارتباط در حال فروپاشی است . یا در قتلگاه به سر میبرد . ازدواج ، این پیچیده ترین شکل روابط انسانی ، بدون ارتباط اثربخش نمیتواند شکوفا شود . زندگی اغلب زوج هایی که امیدوارند ازدواجی بارور داشته باشند به دلیل فقدان مهارت های ارتباطی لازم به یک رابطه موازی بدون صمیمیت می انجامد .

 

"دو فردی که می دانند یکدیگر را درک نمیکنند ، بچه هایی می پرورند که درکشان نمیکنند ، و هرگز هم درکشان نخواهند کرد . "

مجاورت بدون صمیمیت ، همیشه مخرب است . هنگامی که ارتباط متوقف میشود انرژی عشق به آزردگی و خشم تبدیل میشود و در نتیجه منازعه های فراوان ، طعنه های خجل کننده ، انتقادهای مکرر ، عدم علایق جنسی و یا پناه بردن به سکوتی یخ گونه را موجب میشود .

زنی پس از توصیف الگوهای ارتباطی مختل خانواده اش گفت : « من در یک سیاهچال روانی زندگی میکنم و نه در یک خانه »

ارتباط مایه  حیات هر رابطه است . هنگامی که ارتباطی بی پرده ، واضح و با احساس روی میدهد ، رابطه تقویت میگردد اما زمانی که به صورت تدافعی ، پرخاشگرانه و نامؤثر برقرار میشود رابطه را تضعیف میکند . وقتی جریان ارتباط به شکل وسیعی مسدود میشود ، رابطه به سرعت رو به اضمحلال می رود و سرانجام می میرد . در جایی که مهارت های ارتباطی وجود ندارد ، عشق میان همسران ، عشاق ، والدین و فرزندان به مقدار زیادی کاهش می یابد .

 

برای برقراری روابط رضایت بخش ، باید روش هایی کشف شوند که به ما کمک کنند تا حداقل بر روی بخشی از شکاف های بین فردی ما و دیگران پل زده شود . 

 

منبع : روانشناسی روابط انسانی ( مهارتهای مردمی ) ؛ نویسنده : رابرت بولتون ؛ ترجمه : حمیدرضا سهرابی ( 1393 ) ؛ انتشارات رشد .

جمع آوری : نفیسه شبانلویی 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید