بازی چیست؟

بازی راهی است که به کودک آنچه را که کسی نمی تواند به او بیاموزد یاد می دهد همچنین بازی همانند زندگی کودک است . بدون اینکه به نتیجه نهایی توجه داشته باشد یا منتظر دریافت پاداش باشد . بازی یک رفتار فطری است که در همه موجودات دیده می شود وعامل رشد و یادگیری در موجودات زنده است .به عبارتی کودک بازی می کند تا رشد و پرورش یابد. بازی فعالیتی طبیعی ،لذت بخش ،شگفت انگیز و پر رمز و راز است. همگان می دانند بازی چیست اما کسی نمی تواند ان را تعریف کند . بازی وسیله ای برای بیان احساسات ،برقراری روابط ،توصیف تجربیات ،آشکار کردن آرزوها و خود شکوفایی است. نگرش کودک به خود و جهان اطرافش به وسیله ی بازی شکل میگیرد . در واقع کودک از طریق بازی است که به احساسات خود و دیگران آگاه می شود . به عبارتی کودکی که از بازی محروم می شود رشد طبیعی و سالمی نخواهد داشت.از طریق مشاهده بازی کودک می توان به میزان هوش وی پی برد.بازی همراه با فعالیت های بدنی دلیل برسلامت جسمی کودک همانند کار برای بزرگسالان است ؛اما کاری که احتیاج به اموختن ندارد. کودک سالم نمی تواند پنج دقیقه ارام بنشیند و دائما در تلاش و بازی با چیزهایی است که می بیند و لمس می کند .در نتیجه کودک به محیطی نیازمند است که بتواند خودش باشد ،جایی که بتواند بدود ، خود را ببالا بکشد ،فریاد بزند،بشکند وبسازد . در واقع او همه امیال خود را با بازی ارضا می کند . کودک سالم منحصرا به یک نوع فعالیت نمی پردازد بلکه از فعالیتی به فعالیت دیگر متوجه می شود .بازی این فرصت را برای کودک فراهم می کند که با کمال ازادی حواس خود را به کار بیاندازد و ننیروی تفکر ،خلاقیت و هیجانات خود را پرورش دهد . در نتیجه کودک به وسیله بازی همه استعدادهای خود را کشف می کند بنابراین بازی تمرینی است برای زندگی

روانشناس کودک 

لوزا مینایی

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید